Als we dat geweten hadden …Gisteren had ik het met mijn moeder over mijn boek (jaaa, ik heb een boek geschreven!). Onvermijdelijk zijn we in het gesprek ook bij mijn eigen opvoeding beland. Je ziet het niet meteen aan mijn foto’s, maar ik was jong in een tijd wanneer er nog geen sprake was van hoogbegaafdheid. “Als we dat geweten hadden, hadden we waarschijnlijk dingen anders gedaan in onze opvoeding.” zei mijn moeder op een gegeven moment. Voor mij was dat best ontroerend om te horen. En toch vind ik tegelijk dat een schuldgevoel hier niet aan de orde is. Mijn ouders hebben hun best gedaan met al hun beschikbare kennen en kunnen. Wat me nog raakte, was dat mijn moeder zich vroeger blijkbaar vaak afvroeg waarom het bij andere gezinnen makkelijker leek te gaan en waarom andere kinderen meer meegaand waren dan ik. Dit zijn vragen die ik ook vandaag nog krijg in mijn praktijk. Want of het ‘kind’ nu een naam heeft of niet, ouders van hoogbegaafde kinderen ervaren het opvoeden doorgaans als intens en veelvragend. Net daarom schreef ik een uitgebreid hoofdstuk in mijn boek “Hoogbegaafd zijn” over het opvoeden van hoogbegaafde kinderen. Je leest er ook wat hoogbegaafdheid precies is, hoe identiteit zich ontwikkelt en hoe persoonlijke groei en ontwikkeling daarin een rol spelen. Wat dacht je van een kleine sneak peak?
Mijn top 3 opvoedingstips1. Creëer een narratief kaderHoogbegaafde kinderen ervaren hun omgeving in sneltempo en aan een hoge intensiteit. Dat kan zich uiten in vragen die eindeloos doorgaan, in weerstand tegen regels die voor hen niet logisch zijn, of in emoties die veel krachtiger lijken dan bij leeftijdsgenoten. Wanneer ouders dit gedrag framen als lastig of tegenstribbelend, ontstaat er vaak nog meer strijd en onbegrip. Een narratief kader helpt om samen een ander verhaal te maken, om taal te geven aan wat er zich afspeelt. Het geeft het kind een referentiekader van waaruit het zichzelf kan begrijpen.
2. Focus op relationele gelijkwaardigheid Veel ouders blijven hangen tussen twee uitersten: ofwel alles beslissen voor hun kind, ofwel hen volledige vrijheid geven. Voor hoogbegaafde kinderen werkt geen van beide. Ze hebben nood aan duidelijke kaders en aan erkenning van hun beleving. Maak als ouder daarom duidelijk dat de ervaring van je kind evenveel telt is als die van jou, ook al heb jij wel de eindverantwoordelijkheid.
3. Bied echte keuzevrijheid Hoogbegaafde kinderen voelen onmiddellijk wanneer keuzes eigenlijk al vastliggen. De vraag: “Wil je je tanden nu of straks poetsen?” ervaren ze niet als vrijheid, maar als een verkapte verplichting. Zulke schijnkeuzes leiden vaak tot frustratie en weerstand. Echte keuzevrijheid betekent dat ze kunnen meedenken over zaken die hen raken en waar hun stem echt telt. Dat kan gaan over praktische dingen, zoals de volgorde van huiswerk en ontspanning, maar ook over grotere thema’s zoals het kiezen van hobby’s of het meepraten over hun leertraject. Door hen inbreng te geven in beslissingen die relevant zijn, verhoog je hun motivatie en verklein je de kans op strijd.
|
Meer weten?
Wil je dieper lezen over hoe je je hoogbegaafde kind kan begrijpen en ondersteunen? In mijn boek Hoogbegaafd zijn deel ik mijn inzichten en ervaringen uit de praktijk, met herkenbare verhalen en concrete tips voor ouders. Je kan een gesigneerd exemplaar bestellen via mijn webshop of het boek vinden in de boekhandel.
