Wie zorgt er voor de zorger?

Huishoudtaken overnemen, de kinderen van de buren opvangen, soep brengen naar een zieke vriendin, een vriend die door een scheiding gaat opvangen, andermans problemen willen oplossen alsof ze van jezelf zijn …

Dit is voor veel hoogbegaafden herkenbaar. Dankzij een scherp afgesteld verantwoordelijkheidsgevoel, pikken ze feilloos op wat anderen nodig hebben, denken ze vooruit en vullen ze gaten nog voordat iemand anders ze opmerkt. Voor ze het weten en zonder dat ze hiernaar streven zijn zij diegene die de boel draaiende houdt.

Het grote nadeel van dit zorgtalent is dat het onvolmaakt is. Hoogbegaafden hebben in hun zorgzaamheid één grote blinde vlek: zijzelf. Ze zien veel en hebben een grote draagkracht dus kan rusten later wel en voelt hulp vragen onnatuurlijk aan. Omdat het voor de mensen rondom hen lijkt alsof ze alles onder controle hebben, grijpen die ook niet in. Aan de noden van de hoogbegaafde komt pas tegemoet wanneer ze uitgeput zijn.

Shakespeare had er een toneelstuk over kunnen schrijven.

Mijn boodschap aan de zoekende hoogbegaafde?

Inzicht in je zorgpatronen kan je al erg ver brengen. Wist je dat zorg voor anderen ook een vorm van zelfregulatie kan zijn? Door de focus te leggen op de ander kan je de onrust in je eigen hoofd bedwingen.

Als je merkt dat je aan het zorgen bent, kan het nuttig zijn om jezelf de vraag te stellen: “Doe ik dit uit verbinding, of om iets in mezelf te sussen?”

Zorg je voor sommige mensen uit loyaliteit? Weet dan dat echte loyaliteit niet betekent dat je altijd beschikbaar moet zijn. Jij bent de belangrijkste persoon in je leven, dus hou zeker genoeg loyaliteit over voor jezelf.

Voor jezelf zorgen gaat niet over minder geven, maar over bewuster geven. Denk daar maar eens over na.​

Geprikkeld?

Je leest er meer over in mijn boek Hoogbegaafd zijn. Wat als 1 + 1 gelijk is aan 3?